terug van vakantie

Standaard

Zo, we zijn weer terug van twee weekjes Duitsland met de caravan. We stonden op een fraaie camping in Remagen, de plaats waarin de Ludendorffbrug over de Rijn lag. Deze spoorbrug speelde een belangrijke rol bij de capitulatie van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog. Restanten van de brug staan er nog en daarin is nu het Friedensmuseum (vredesmuseum) gevestigd.

Pal aan de Rijn stonden wij dus en we hebben weer vele kilometers op onze niet-gemotoriseerde fietsjes afgelegd. Tientallen kleine authentieke plaatsjes hebben we bezocht en we hebben de Rijn vanaf diverse hooggelegen punten bewonderd. Ook nog met de boot naar Bonn, voormalig hoofdstad van West-Duitsland , geweest en op de fiets langs de rivier weer terug. Schitterend.

Wat ik ook altijd aantrekkelijk vind aan het land van onze oosterburen, is dat de horeca nog heel erg betaalbaar is, dit in tegenstelling tot Frankrijk bijvoorbeeld. Dit jaar moest ik er een beetje op terugkomen. De prijs van drankjes is de laatste jaren fors gestegen. Waar je voor drie, vier jaar terug nog een halve liter bier op een terras voor 2,90 euro dronk, betaal je nu toch al gauw 4,50 tot 5 euro. Ook de witte wijn (Weißwein) uit de streek is behoorlijk opgeslagen. Een glas van 0,2 liter doet nu 5,50 tot 6 euro en dat is heel veel meer dan de kleine drie euro van een tijdje terug. Nou ja, het is vakantie zullen we maar zeggen. Wat gebleven is, zijn de heerlijke schnitzels en rumpsteaks die je er kunt eten. Buikje vol voor weinig geld. Het reclamebord hieronder laat een voorbeeld zien. Een mooi stuk vlees, lekkere friet en kraakverse salade voor nog geen negen euro. Vriendelijk en vlot geserveerd.

Volgend jaar maar weer die kant op. Heb weer heel wat campingtips verzameld van tijdelijke vakantieburen. Er is nog zoveel te zien en te doen in dat land… En je rijdt het in een halve dag!

uitzicht over de Rijn vanaf een hoogteplateau in Erpel

restanten van de brug, de pijlers

en een heerlijk glas Paulaner Weizenbier erbij….

het blauwe visje

Standaard

De campagnes voor minder en vooral bewuster gebruik maken van plastic, zijn aan de visboer, die elke zaterdag op het parkeerterrein van Karwei in Huizen te vinden is, helaas voorbijgegaan. Ik kocht een harinkje van hem en kreeg deze gepresenteerd in een blauw plastic bakje in de vorm van, hoe cynisch, een visje! Het bakje was lastig vast te houden, want te breed en te glad en was van een dusdanig goede kwaliteit plastic, dat je er ook nog wel kunststof kozijnen  van had kunnen maken. Ik vroeg de jongedame in de verkoopwagen of er statiegeld op zat, maar die vraag snapte ze niet.
Waarom zo’n harinkje van anderhalve minuut eetgenot, niet gewoon op een kartonnetje, zoals vroegâh? De visboer op het Raadhuisplein op zaterdag doet dat wel namelijk.
De haring was overigens erg lekker, eerlijk is eerlijk. De verkoopwagen is overzichtelijk en ziet er schoon uit. Dat maak je ook wel eens anders mee….

visbakje

de briesende brievenbus

Standaard

Vandaag een brief van PostNL in de bus. Dat er in het dorp een flink aantal brievenbussen weggehaald gaan worden. Bracht mij ertoe om de volgende ingezonden brief naar de krant te sturen.

Ja mensen, het noodlijdende PostNL gaat een aantal brievenbussen saneren. Zo ook in ons dorp Blaricum. Maar hoe het selecteren van de te behouden lokaties tot stand is gekomen, is mij een raadsel. In Blaricum-dorp zijn er straks nog ‘slechts’ vijf brievenbussen en dan reken ik die bij het ziekenhuis niet mee. En kijk eens op de kaart? Die bussen liggen rond het centrum en slechts een paar honderd meter uit elkaar. De overige dorpsdelen, Bijvanck en Blaricummermeent, vergelijkbaar van grootte, hebben straks ieder welgeteld nog één brievenbus. Mag je dit met een variant op -justitie misschien ”klasseposterij’ noemen? Voor die bewoners wellicht een aanzet om nòg meer online te doen…

brievenbus

hij staat weer!

Standaard

Zo, de kerstboom staat weer. Een prachtige Nordmann (Abies Nordmanniana is de Latijnse naam voor geinteresseerden) van 1,80 meter hoog. En dat voor slechts één euro!

‘Eén euro’ hoor ik je zeggen? Ja, één euro bij Ikea, in het kader van hun jaarlijkse kerstbomenactie. Dat werkt als volgt: je betaalt in de winkel 20 euro en krijgt daar dan een kerstboom voor (die je buiten in de regen uit mag zoeken 😒) en een cadeaukaart van 19 euro.  De boom zelf komt dan op, jawel, één euro! En die euro doneert Ikea ook nog eens aan een goed doel. Dit jaar aan Teamup, dat sport en spel mogelijk maakt voor kinderen van vluchtelingen in Nederland.

Waar je op moet letten, is dat de cadeaukaart van 19 euro verplicht in de maand januari 2019 verzilverd moet worden. Voor ons geen probleem, want we gaan toch altijd wel eens per jaar naar die grote blauw/gele winkel voor dingen als serviesgoed, glazen, keukenartikelen, beddengoed, thee- en handdoeken, vazen en opbergdozen, lampen en nog veel meer handige of grappige dingetjes.

Vrijdagmiddag dus in Amersfoort vier (!) bomen gehaald, samen met buurvrouw Mona, voor het tweede jaar alweer. Twee voor haar en twee voor ons, waaronder eentje voor dochter Esther in Bussum.  De cadeaukaart van 4 x 19 = 76 euro heb ik maar op mij genomen… die komt wel op.

Hier meer info over de actie! Je kunt per filiaal zien hoeveel bomen er nog op voorraad zijn, want de (voorraad) bomen reikt niet tot aan de hemel….

Om flauwe grappen alvast voor te zijn…. je hoeft de boom niet zelf in elkaar te zetten…. 😉

kerstboom2018ikea

checkout anytime you like

Standaard

Donderdag had ik van mijn werk een bijeenkomst in het Fletcher hotel in Amersfoort. Direct naast de ingang een toepasselijke spreuk: twee regels uit het onovertroffen Hotel California van The Eagles. Leuk bedacht en leuk uitgevoerd. Voor geen enkele gast te missen, ondanks dat het voor sommigen misschien iets te onheilspellend over kan komen, haha.

Ook leuk was de ‘peptalk’ van een bekende Nederlander, die middag. De organisatie had zwemlegende Pieter van den Hoogenband gecontracteerd om een mooi praatje te houden over succes en de weg ernaartoe. Dat laatste vooral met vallen en opstaan. De sympathieke Pieter was een spraakwaterval. Hoe hij als jochie voorbestemd was om zijn vader op te volgen als chirurg, maar tot toenmalig verdriet van zijn ouders toch voor zijn hart en zijn passie koos, jawel: zwemmen. Hoe Pieter zonder er erg in te hebben zomaar Nederlands kampioen werd….. dromer als hij was, had hij niet in de gaten dat het die zaterdag om het NK Jeugd ging…. En hoe hij op de Olympische Spelen van 2004 in Athene titelkandidaat Schoeman met twee-honderdste van een seconde versloeg door niet met vlakke hand de finish-plaat aan te tikken, maar met gestrekte hand. Dat kostte hem een gebroken middelvinger, maar dat kon er nog wel bij, want hij zwom dat toernooi ook al met een hernia….

Jip en Janneke, maar dan omgekeerd

Standaard

jipenjanneke
Je hoort mensen wel eens zeggen, dat ze iets in ‘Jip en Janneke-taal’ uit gaan leggen. Deze week las ik hoe het klinkt als je dat om gaat draaien. Als je een heel gemakkelijk onderwerp gaat omzetten naar een bijzonder lastig te begrijpen wauwel-verhaal….

Jip en Janneke ontplooien gezamenlijke activiteiten in het kader van spel
Jip bewoog zich op ambulante wijze voort door de kadastraal binnen de erfgrenzen van het (hoofd)verblijf van zijn ouders/verzorgers (voortaan: ouders) vallende groenstrook, met een uitzonderlijk gebrek aan plannen, motivatie en/of voornemens. Wat, echter, bevond zich in zijn gezichtsveld? Een hiaat van geringe omvang in de rij houtige planten die het erf van zijn ouders scheidt van het belendende perceel. Jip overpeinsde de aard van hetgeen zich aan transversale zijde van de beplante erfscheiding zou bevinden.

1.1) Een paleis
1.2) Een hek
1.3) Een ridder
NB: deze opsomming is niet uitputtend.

Hij (in casu: Jip) nam een zittende pose aan en richtte zijn blik op de lacune die onderwerp is van deze discussie. Het daar zichtbare bleek op geen enkele wijze overeen te komen met de eerder verwachte objecten en/of personen.
Hij nam achtereenvolgens waar:
2.1) Een reukorgaan (klein)
2.2) Een mond (klein)
2.3a) Een oog (blauw) (klein)
2.3b) Een oog (blauw) (klein)

Men heeft aldus voldoende aanknopingspunten om de conclusie te trekken dat het een vrouwelijke minderjarige betrof. Voornoemde minderjarige was van een vergelijkbaar statuur als Jip.

“Wat zijn je NAW-gegevens?”, informeerde Jip, waarop de respons luidde: “Janneke [achternaam en adres zijn om privacyredenen weggelaten]”
“Gisteren betrok je nog niet de woning belendend aan die welke het hoofdverblijf vormt van mij en mijn ouders”, deelde Jip mede. “Op de huidige datum bewoon ik de woning ~etc.”, antwoordde Janneke. “Ben jij bereid en in staat enige activiteiten te verrichten in mijn gezelschap die onder de kwalificatie ‘spel’ geschaard kunnen worden?” “Ik zal het hiaat in de erfafscheiding in kruipende houding passeren.”

Jip stak achtereenvolgens de volgende lichaamsdelen door het hiaat in kwestie:
3.1) Hoofd
3.2) Arm
3.3) Arm

Deze wijze van handelen resulteerde in obstructie van het erfgrens-hiaat door een extern lichaam, i.c. Jip. Janneke ondernam pogingen Jip uit het erfgrens-hiaat te verwijderen middels trekkende bewegingen aan achtereenvolgens zijn 1) ene arm en 2) andere arm. Verkregen resultaat: verwaarloosbaar. De obstructie was nog steeds aanwezig. Jip gaf teken van geestelijke nood middels stemverheffing en het in niet geringe mate afscheiden van druppels lichtgezouten vloeistof uit de glandula lacrimalis.

De vader van betreffende persoon bewoog zich in de richting van het hierboven genoemde incident vanuit de zijde van de groenzone die aan zijn hoofdwoning toebehoort. De vader van Janneke ondernam een handeling die in strekking en doel overeenkomt met hetgeen de vader van Jip deed. Met een gezamenlijke krachtsinspanning slaagden zij er in Jip weer in zijn oorspronkelijke toestand te herstellen: t.w. niet vastzittend in enige erfafscheiding.

“Zo”, zei Jips vader, “nu heb je een buurmeisje (sic). Maar je moet eerst netjes de voordeur uitgaan en bij Janneke de voordeur in. Dan mag je samen spelen.” En aldus geschiedde. Jip en Janneke ondernamen gezamenlijk activiteiten die ruimschoots aan de kwalificatie ‘spel’ voldoen, beurtelings aan beide zijden van de hiervoor in ruime mate beschreven erfafscheiding. Onder de activiteiten die zij ontplooiden, bevond zich het simuleren van de rol van ouders/verzorgers.

Bron: De Speld

 

nog gekker

Standaard

Verbaasde ik mij vorige week nog over een liter ‘mineraalwater’ voor 6,50 euro, in een restaurantje in Duitsland maakten ze het nog gekker…. Een liter Gerolsteiner Sprudel, te vergelijken met Spa Rood, kost daar een tientje per liter. Daar neem je dan hele kleine slokjes van, denk ik. Om er zo lang mogelijk van te genieten….